de lessWatts Post

De energietransitie krant® Objectieve en onafhankelijke berichtgeving over de energietransitie als ultieme verspilling en milieu-vervuiling


pagina <vorige pagina  > volgende pagina Inhoudsopgave

  • TNO
  • Beter dan God ?
  • Autoloze zondag

TNO  In 1932 werd bij wet de Nederlandse organisatie voor Toegepast-Natuurwetenschappelijk Onderzoek opgericht: TNO. Het doel was om kennis toepasbaar te maken voor bedrijven en overheden. Als publiekrechtelijke organisatie heeft ze een onafhankelijke positie, staat geschreven, maar is dat ook zo. Met name met betrekking tot een van de negen domeinen waarin TNO actief is: de energietransitie, werpt zich de vraag op wat die met natuurwetenschap te maken zou hebben. Had het onderzoek met betrekking tot de energievoorziening vroeger te maken met het verhogen van de brandstofefficiëntie, dan is dat nu het omgekeerde. Anders gezegd; ging het vroeger om het verhogen van het rendement van warmtemachines – motoren/ turbines- besparen op brandstof dus, dan gaat het er bij de bouw van apparaten en installaties om zogenaamde hernieuwbare energie op te wekken, vooral om het financiële-rendement te verhogen ten koste van het brandstof-rendement: de omgekeerde vooruitgang.  Gelukkig dat er nog genoeg ingenieurs van de oude leer werken aan het verder opvoeren van de brandstofefficiëntie. In lijn met de ontwikkelingen van de voorgaande 250 jaar kon Bosch onlangs een nieuw brandstof-inspuit-systeem wereldkundig maken waarmee het brandstof-rendement van dieselmotoren maar liefst met 5 % wordt verhoogd tot wel 50%, waarmee enorme en waarachtige besparingen op het verbruik van brandstoffen en CO2-uitstoot in het verschiet liggen. Ondertussen echter lanceerde TNO met veel tromgeroffel en vergezeld van gelikte filmpjes in de media haar plannen in het kader van de nieuwe leer. Niet meer gedreven door brandstofefficiëntie, maar gedreven door financiële efficiëntie (ROI ) , waarbij de besparingen van Bosch grotendeels weer teniet zullen worden gedaan. Een en ander volgens de regels van De Nieuwste Economie.       

Hier drie plannen uit hun energietransitie winkel :  

  • 1)het volleggen van dijken met zonnepanelen 
  • 2) Groene, blauwe en grijze waterstof produceren  
  • 3)wijken bouwen met smart grids  

Stel dat alle dijken worden voorgelegd met innovatieve zonnepanelen. Levert dat dan besparing op het gebruik van fossiele brandstoffen op in de gehele keten of juist niet.?  De ingenieurs van de oude school weten het antwoord wel :  ‘nee dat is onmogelijk ‘ Het produceren van een eenheid zogenoemde hernieuwbare energie namelijk kost altijd meer fossiele brandstoffen in de keten dan het oplevert. Ingenieurs van de nieuwe school bestrijden dat met hun financiële hocus pocus, waarbij ze, net als de verzekeringsman/vrouw en de bankman/vrouw, altijd de kleine lettertjes weglaten.  Ga maar na: van de 8760 uur per jaar leveren de dijken vol met zonnepanelen 1000 uur maximaal elektrische stroom in de zomermaanden bij minimale vraag. ( aannemelijk is dat ze een groot deel van de tijd afgeschakeld zouden worden)   De overige 7760 uur wordt de stroom dus geleverd door een centrale die draait op fossiele brandstoffen. De centrale(s) én de 1000den zonnepanelen op de dijken, inclusief de aan te leggen extra infrastructuur en netwerk moeten nu als een(1) productiemiddel worden beschouwd en vergeleken met de performance van de enkele centrale in het pre-energietransitie-tijdperk. Je hoeft geen Einstein te zijn om te begrijpen dat opwekken met enkel de centrale die de vraag volgt, de meest efficiënte methode is. Nochtans verkoopt TNO dijken vol zonnepanelen, inclusief alle verliezen in de keten als ‘duurzaam’. Dat doet ze natuurlijk niet vanuit haar natuurwetenschappelijke achtergrond, maar omdat ze daar opdracht voor kreeg.  

Mocht het nog ’s zover komen dat het streven naar waarachtig energie en grondstoffen besparen zal terugkeren, dan zullen ze bij TNO niet graag herinnerd worden aan de periode waarin verspilling werd gecelebreerd en op grote schaal relatief schaarse grondstoffen werden geofferd aan de afvalberg.  


Beter dan God ? Het principe van schuld en boete is terug in de klimaatkerk. Aanhangers daarvan zullen het eeuwige leven beërven, terwijl ongelovigen in de hel zullen branden. Net zoals in de kerkleer van vroeger. Die boodschap bracht  Michiel Beute,  afdelingsleider op het Christelijk Gymnasium Sorghvliet in Den Haag, in een opiniestuk, dat de moderne Kerk – de Volkskrant ( de media ) plaatste.    

Daarin stelt hij dat aanhangers van rechtse politiek, in de media meestal ultra-rechts genoemd om de gewenste associaties en emoties op te roepen, uitgesloten dienen te worden van deelname aan de maatschappij. Schoolbesturen moeten zich niet langer door hen laten intimideren, vindt hij.  

Samen met de medegelovigen van de Groene Kerk zijn Beute echter stekeblind voor de orgie van verspilling en destructie die de energietransitie – de oplossing van de ‘ klimaatopwarming ‘zoals die wordt uitgerold – in werkelijkheid is én derhalve de verantwoordelijkheid die ze daarvoor ( zullen moeten)  dragen.   Ze verloochenden het rentmeesterschap van hun Christelijke leer en namen Al Gore tot hun nieuwe God en ze dansten rond hun nieuwe Gouden Kalf.   

Jongeren ( laat staan kinderen die door Urgenda worden gehersenspoeld op de lagere scholen  ) kunnen niets weten over het klimaat en de werking van van Kooldioxide  ( het gas waar al het leven op aarde mee begint zullen ze hopelijk leren )  Voordat ze daarover kunnen meepraten en beoordelen wat waar en niet waar is, moeten ze eerst leren over biologie ( fotosynthese), natuurkunde ( de wetten van de Thermodynamica ) en scheikunde ( Antoine Lavoisier ) om te weten dat bij verbranden van een brandstof – dus ook bomen in een bomen-verbrandingsoven – de opgeslagen CO2 weer vrijkomt. En dat ze zelf 16 keer per minuut CO2 uitademen die vrijkomt bij het verbranden van hun boterhammetjes, volgens exact hetzelfde proces als zich voltrekt in een automotor.  Daarvoor moeten ze naar school, niet naar een Kerk. 


Autoloze Zondag In 1973, bijna 50 jaar geleden gingen veel mensen op zondag naar de Kerk om hun geloof te belijden, maar toen al begon de afkeer van het dogma van de Kerk.   Het leek erop dat de ratio de emotie had overwonnen, maar dat was een misvatting.  Er kwam namelijk een nieuw geloof voor in de plaats, wederom op basis van een dogma.  Dit keer was het niet de kerkelijke leer, maar een wetenschappelijke leer; die van de zondige mens die de atmosfeer van de aarde had opgewarmd, kortom de leer van de ‘klimaatopwarming ‘. 

In 1973 sprak Premier Den Uyl in een beladen televisietoespraak het volk ‘ernstig’ toe en gebruikte de woorden: ‘het zal nooit meer zo worden als het was’.  Wat was er gebeurd?  De Den Uyl-regering had zich aangesloten bij landen die Israel hadden gesteund bij de Jom Kipoeroorlog  waarop olieproducerende- arabische landen – een olieboycot hadden ingesteld.  Voor het eerst werd de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen duidelijk en de macht van olieproducerende landen. 

Om zuinig te zijn met de voorraden kondigde Den Uyl de autoloze zondag af en dat vonden veel mensen helemaal niet zo erg.  Nu gingen ze niet meer een autoritje maken op zondag en picknicken langs de snelweg zoals toen gebruikelijk , maar Op de snelweg.  

In het decennium vanaf de 60er jaren was het autobezit weliswaar met een factor 4.6 toegenomen- van 522.000 naar 2.4 miljoen- maar het gebruik was nog steeds hoofdzakelijk recreatief.  De meeste mensen werkten toen nog op loop- fiets of brommer-afstand van zijn werk.  Nadrukkelijk ‘Zijn’ werk, omdat vrouwen nog niet in die mate aan het arbeidsproces deelnamen, iets wat in de decennia daarna snel zou veranderen, juist door de opkomst van de auto als exponent van de razendsnel toenemende welvaart. (automobiliteit als economische motor)   Gelukkig maar dat de olieboycot werd opgeheven, anders was het nooit zo gelopen en was de welvaart blijven steken in de 60er jaren. Hoezo ‘gelukkig’ roepen de gelovigen.  Auto’s vervuilen onze lucht en stoten CO2 uit.  Veel mensen die dat roepen waren toen nog niet geboren en weten dus niet dat auto’s toen pas echt heel erg vervuilend waren. En kennelijk ook niet dat enorme stappen in brandstoftechnologie, ervoor zorgden dat de lucht weer schoon werd en de CO2 uitstoot per gereden kilometer drastisch daalde.  Anders gezegd: dat door technologische vooruitgang brandstof werd bespaard en de uitstoot van giftige gassen en roet afnam en ook CO2-uitstoot. (In die tijd werd ook nog lood aan brandstoffen toegevoegd )  Die enorme vooruitgang betrof niet alleen het nog relatief bescheiden autopark van toen, maar vooral de (petro)chemische industrie in Rotterdam en de Hoogovens in IJmuiden.       

Het is en blijft mindblowing hoe de groene gelovigen denken over de oplossing van hun probleem: hoe ze nu -als CO2 zondaar- boete doen aan hun toornig geworden klimaat-God.  Men zou denken: dat wanneer ze geconfronteerd zouden worden met de bijna verticale lijn van deze grafiek ; die ook de grafiek van het gebruik van fossiele brandstoffen laat zien, ze de conclusie zouden trekken dat het aantal auto’s fors verminderd zou moeten worden; dat mobiliteit en ‘wonen en werken’ anders georganiseerd zouden moeten worden teneinde het gebruik van fossiele brandstoffen structureel te verminderen.  In plaats daarvan echter houden ze zichzelf voor de gek door te stellen: dat met het vervangen van superzuinige brandstofauto’s door elektrische exemplaren, én de daarbij behorende infrastructuur, waaronder 10 tallen extra centrales, de oplossing voor hun probleem is.  In werkelijkheid dus een orgie van verspilling, uitputting en milieuvervuiling.  Wat nóg meer mindblowing is tenslotte: dat de meeste mensen het geloven.